budowa dud

DUDY (inne nazwy regionalne w Polsce to: koza, gajdy, sierszenki, powszechną, aczkolwiek niepoprawną nazwą jest również kobza) - instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych, składa się z:

jednej lub kilku piszczałek melodycznych zaopatrzonych w stroiki trzcinowe (pojedyncze – tzw. klarnetowe lub podwójne - tzw. obojowe) i otwory boczne;
jednej lub kilku piszczałek burdonowych (wydających dźwięk stały, burdon);
zbiornika powietrza z koziej lub owczej skóry (we współczesnych typach dud zastępowanych innymi materiałami, na przykład gore-texem)
rurki do wdmuchiwania powietrza do zbiornika (w rozwiniętym typie dud jest ona zastąpiona mieszkiem).

W Wielkopolsce występują cztery rodzaje tego instrumentu:

dudy wielkopolskie
kozioł biały (weselny)
kozioł czarny (ślubny)
sierszenki

Technika wydobycia dźwięku na dudach jest w zasadzie swej jednakowa we wszystkich odmianach dudów: do elastycznego zbiornika wprowadzone zostaje powietrze drogą ustnego, lub mechanicznego zadymania. Grający, uciskając ręką elastyczny zbiornik, tłoczy powietrze do rur piszczałkowych, osadzonych w zbiorniku. Każda z rur posiada u wlotu swego stroik. Tłoczony strumień powietrza powoduje zadęcie stroika, a z nim i całej rury piszczałkowej. Wynikiem jest dźwięk.